پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۷

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

گفتم که غمم نمی خوری گفت چه غم

گفتم که نظر درچه کنم گفت کتاب

گفتم که سخن با که کنم گفت قلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۹ای دانه ی خال سیهت دام دلم
  2. شمارهٔ ۲۳۰ای پایهٔ قدر تو ز ادراک برون
  3. شمارهٔ ۲۳۱آنکس زختاست اصل و ابر و از چین
  4. شمارهٔ ۲۳۲ای دل چه روی در طلب دلخواهان
  5. شمارهٔ ۲۳۳گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون
  6. شمارهٔ ۲۳۴گفتم بچه مانده مژه ات گفت سنان
  7. شمارهٔ ۲۳۵گفتم که چه خواهی که دهم گفتا جان
  8. شمارهٔ ۲۳۶در باغ چو زد هزار دستان دستان
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.