پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۴

باز عزم شراب خواهم کرد

ساز چنگ و رباب خواهم کرد

آتش دل چو آب کارم برد

چاره ی کار آب خواهم کرد

جامه در پیش پیر باده فروش

رهن جام شراب خواهم کرد

از برای معاشران صبوح

دل پر خون کباب خواهم کرد

با بتان اتّصال خواهم جست

وز خرد اجتناب خواهم کرد

بسکه از دیده سیل خواهم راند

خانه ی دل خراب خواهم کرد

تا دم صبح دوست خواهم خواند

دعوت آفتاب خواهم کرد

بجز از باده خوردن و خفتن

توبه از خورد و خواب خواهم کرد

همچو خواجو ز خاک میخانه

آبرو اکتساب خواهم کرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۶گل نهالی ببوستان آورد
  2. شمارهٔ ۱۸۷دوش چون موکب سلطان خیالش برسید
  3. شمارهٔ ۱۸۸چون سنبل تو سلسله بر ارغوان نهاد
  4. شمارهٔ ۱۸۹پیغام بلبلان به گلستان که می‌برد
  5. شمارهٔ ۱۹۰چه بادست اینکه می آید که بوی یار ما دارد
  6. شمارهٔ ۱۹۱خیمه ی نوروز بر صحرا زدند
  7. شمارهٔ ۱۹۲سبزه پیرامن سرچشمهٔ نوشش نگرید
  8. شمارهٔ ۱۹۳بر سر کوی تو اندیشه‌ی جان نتوان کرد
همه‌ی غزلیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.