پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲

ای خیل غمت برده به یغما دل ما

مهر تو سپهرست و ثریا دل ما

بستیم دل شکسته در زلف کژت

تا خود چه کند زلف کژت با دل ما

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴تا مایهٔ سودای تو سرمایهٔ ماست
  2. شمارهٔ ۵یاری اگرت تیغ زند راحت ماست
  3. شمارهٔ ۶بر گردش چرخ چون نمی‌باشد دست
  4. شمارهٔ ۷آن لعل که گنج شایگان‌ست کجاست؟
  5. شمارهٔ ۸زین‌سان که به زیر پای غم گشتم پست
  6. شمارهٔ ۹اکنون که ز سبزه آسمانی شد دشت
  7. شمارهٔ ۱۰چون خسرو گل به جای جمشید نشست
  8. شمارهٔ ۱۱نرگس که مدام خوش‌دل و سرمست است
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.