پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۱

خاقانی اگر خرد سر ترا یار است

سیلی مزن و مخور که ناخوش کار است

زیرا سر هر کز خرد افسردار است

بر گردنش از زه گریبان عار است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۳تندی کنی و خیره کشیت آئین است
  2. رباعی شمارهٔ ۵۴آن دل که ز دیده اشک خون راند رفت
  3. رباعی شمارهٔ ۵۵در پیش رخ تو ماه را تاب کجاست
  4. رباعی شمارهٔ ۵۶مرغی که نوای درد راند عشق است
  5. رباعی شمارهٔ ۵۷عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
  6. رباعی شمارهٔ ۵۸با یار سر انداختنم سود نداشت
  7. رباعی شمارهٔ ۵۹از عشق لب تو بیش تیمارم نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۶۰گرچه صنما همدم عیسی است دمت
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.