پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۹

از عشق لب تو بیش تیمارم نیست

کآلودهٔ لب‌هاست سزاوارم نیست

گر خود به مثل آب حیات است آن لب

چون خضر بدو رسید در کارم نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۱از خوی تو خسته‌ایم و از هجرانت
  2. رباعی شمارهٔ ۶۲ناوک‌زن سینه‌ها شود مژگانت
  3. رباعی شمارهٔ ۶۳تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست
  4. رباعی شمارهٔ ۶۴تب کرد اثر در گل عنبربارت
  5. رباعی شمارهٔ ۶۵خاقانی را گلی به چنگ افتاده است
  6. رباعی شمارهٔ ۶۶در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راست
  7. رباعی شمارهٔ ۶۷چون سوی تو نامه‌ای نویسم ز نخست
  8. رباعی شمارهٔ ۶۸نور رخ تو طلسم خورشید شکست
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.