پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶۲

ناوک‌زن سینه‌ها شود مژگانت

افسون‌گر دردها شود مرجانت

چون درد بدید‌، آن لب‌ِ افسون‌خوانت

از دست لبت گریخت در دندانت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۶۴تب کرد اثر در گل عنبربارت
  2. رباعی شمارهٔ ۶۵خاقانی را گلی به چنگ افتاده است
  3. رباعی شمارهٔ ۶۶در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راست
  4. رباعی شمارهٔ ۶۷چون سوی تو نامه‌ای نویسم ز نخست
  5. رباعی شمارهٔ ۶۸نور رخ تو طلسم خورشید شکست
  6. رباعی شمارهٔ ۶۹آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفت
  7. رباعی شمارهٔ ۷۰عشقی که ز من دود برآورد این است
  8. رباعی شمارهٔ ۷۱از کوههٔ چرخ مملکت مه درگشت
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.