پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۷

عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت

غم رخت فرونهاد و دل، دل برداشت

وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت

نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۹از عشق لب تو بیش تیمارم نیست
  2. رباعی شمارهٔ ۶۰گرچه صنما همدم عیسی است دمت
  3. رباعی شمارهٔ ۶۱از خوی تو خسته‌ایم و از هجرانت
  4. رباعی شمارهٔ ۶۲ناوک‌زن سینه‌ها شود مژگانت
  5. رباعی شمارهٔ ۶۳تشویر بتان از رخ رخشان تو خاست
  6. رباعی شمارهٔ ۶۴تب کرد اثر در گل عنبربارت
  7. رباعی شمارهٔ ۶۵خاقانی را گلی به چنگ افتاده است
  8. رباعی شمارهٔ ۶۶در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راست
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.