پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۸

از حلقهٔ زلف تو سر افکنده‌ترم

وز جرعهٔ جام پراکنده‌ترم

گرچه ز شبه دل تو آزادتر است

از لعل نگین تو تو را بنده‌ترم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۰غمخوار توام غمان من من دانم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۱دیوانهٔ چنبری هلال تو منم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۲در خواب شوم روی تو تصویر کنم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۳دود افکن را بگو که بس نالانم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴۴ای کرده تن و جان مرا مسکن غم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴۵روز از پی هجر تو بفرسود دلم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۶هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۷گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو دام
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.