پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۷

گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو دام

مرغان همه زین قفس پریدند مدام

دیری است در این قفس ندیده است ایام

یک مرغ چو من همای خاقانی نام

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۹گفتی بروم، مرو به غم منشانم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۰ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنبان
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۱تا بر هدف فلک زدم تیر سخن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۲خاقانی را که هست سلطان سخن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۳خاقانی اگر ز خود نهی گام برون
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۴بیداد براین تنگدل آخر بس کن
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۵بس کور دل است این فلک بی‌سر و بن
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۶خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.