پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۵

بس کور دل است این فلک بی‌سر و بن

زان کم نگرد به صورت آرای سخن

خاقانی اگر ممیزی عرضه مکن

آن یوسف تازه را بر این گرگ کهن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۷ای دوست به ماتم چه نشینی چندین
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۸گاهی که کنی عهد و وفا با یاران
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۹ای دل چو فسرده‌ای غمی پیدا کن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۰دل خون شد و آتش زده دارم ز درون
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۱تا گشت سر کوی مغان منزل من
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۲در کوی تو خاطری ندیدم محزون
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۳شد باغ ز شمع گل رعنا روشن
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا بشنودم کاهوی شیرافکن من
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.