پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۰

دل خون شد و آتش زده دارم ز درون

پیش آر میی چو خون که هست آتش‌گون

می آتش و خون است فرو ریزم خون

آتش به سر آتش و خون بر سر خون

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۲در کوی تو خاطری ندیدم محزون
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۳شد باغ ز شمع گل رعنا روشن
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا بشنودم کاهوی شیرافکن من
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۵تا رخت بیفکند به صحرا دل من
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۶خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۷ای روی تو محراب دل غمناکان
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۸خاقانی از اول که دمی داشت فزون
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۹مجلس ز می دو ساله گردد روشن
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.