پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۸

گاهی که کنی عهد و وفا با یاران

زنهار وفای عهد خود واجب دان

بی‌شکر خدا مباش هرگز نفسی

تا بر تو شود ابر کرم‌ها باران

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۰دل خون شد و آتش زده دارم ز درون
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۱تا گشت سر کوی مغان منزل من
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۲در کوی تو خاطری ندیدم محزون
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۳شد باغ ز شمع گل رعنا روشن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۴تا بشنودم کاهوی شیرافکن من
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۵تا رخت بیفکند به صحرا دل من
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۶خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۷ای روی تو محراب دل غمناکان
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.