پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۹

گفتی بروم، مرو به غم منشانم

تا دست به جان درنکند هجرانم

جانم به لب آمده است و من می‌دانم

هان تا نروی تا نه برآید جانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۱تا بر هدف فلک زدم تیر سخن
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۲خاقانی را که هست سلطان سخن
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۳خاقانی اگر ز خود نهی گام برون
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۴بیداد براین تنگدل آخر بس کن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۵بس کور دل است این فلک بی‌سر و بن
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۶خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۷ای دوست به ماتم چه نشینی چندین
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۸گاهی که کنی عهد و وفا با یاران
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.