پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۰

ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنبان

دیوانه شدم سلسله کمتر جنبان

دارم سر آنکه با تو دربازم جان

گر هست سر منت سری درجنبان

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۵۲خاقانی را که هست سلطان سخن
  2. رباعی شمارهٔ ۲۵۳خاقانی اگر ز خود نهی گام برون
  3. رباعی شمارهٔ ۲۵۴بیداد براین تنگدل آخر بس کن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۵۵بس کور دل است این فلک بی‌سر و بن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۶خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۷ای دوست به ماتم چه نشینی چندین
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۸گاهی که کنی عهد و وفا با یاران
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۹ای دل چو فسرده‌ای غمی پیدا کن
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.