پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۰

غمخوار توام غمان من من دانم

خون‌خوار منی زیان من من دانم

تو ساز جفا داری و من سوز وفا

آن تو تو دانی، آن من من دانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۲در خواب شوم روی تو تصویر کنم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۳دود افکن را بگو که بس نالانم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۴ای کرده تن و جان مرا مسکن غم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۵روز از پی هجر تو بفرسود دلم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴۶هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴۷گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو دام
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۸گر هیچ به بندگیت درخور باشم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۹گفتی بروم، مرو به غم منشانم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.