پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۴۴

ای کرده تن و جان مرا مسکن غم

در باغ دلم شکفته شد سوسن غم

تا پای مرا کشید در دامن غم

غم دشمن من شده است و من دشمن غم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۴۶هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۷گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو دام
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۸گر هیچ به بندگیت درخور باشم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۹گفتی بروم، مرو به غم منشانم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵۰ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنبان
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵۱تا بر هدف فلک زدم تیر سخن
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵۲خاقانی را که هست سلطان سخن
  8. رباعی شمارهٔ ۲۵۳خاقانی اگر ز خود نهی گام برون
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.