پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۷

نونو غم آن راحت جان من دارم

جوجو جانی در این جهان من دارم

نازی که جهان بسوزد آن او دارد

آهی که فلک بدرد آن من دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۹چون سایه اگر باز به کنجی تازم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۴۰غمخوار توام غمان من من دانم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۴۱دیوانهٔ چنبری هلال تو منم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴۲در خواب شوم روی تو تصویر کنم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴۳دود افکن را بگو که بس نالانم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴۴ای کرده تن و جان مرا مسکن غم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۵روز از پی هجر تو بفرسود دلم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۶هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.