پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۳

بی‌آنکه بدی به جای آن مه کردم

یا هیچ گنه نعوذبالله کردم

از جرم نکرده توبه صد ره کردم

چون توبه قبول نیست کوته کردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۵دل دل طلبید از پی ره دلجویم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۶خورشیدی و نیلوفر نازنده منم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۷نونو غم آن راحت جان من دارم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۸از حلقهٔ زلف تو سر افکنده‌ترم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۹چون سایه اگر باز به کنجی تازم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴۰غمخوار توام غمان من من دانم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۱دیوانهٔ چنبری هلال تو منم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۲در خواب شوم روی تو تصویر کنم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.