پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۲

چون پای غم ار ز مجلست بیرونم

از دست غمت چو می در آب و خونم

تو مجلس می نشانده دانم چونی

من غرقه خون نشسته دانی چونم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۴کشتند مرا کز تو پراکنده شوم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۵دل دل طلبید از پی ره دلجویم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۶خورشیدی و نیلوفر نازنده منم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۷نونو غم آن راحت جان من دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۸از حلقهٔ زلف تو سر افکنده‌ترم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۹چون سایه اگر باز به کنجی تازم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۴۰غمخوار توام غمان من من دانم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴۱دیوانهٔ چنبری هلال تو منم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.