پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۰

من دست به شاخ مه مثالی زده‌ام

دل دادم و بس صلای مالی زده‌ام

او خود نپذیرد دل و مالم اما

اختر به گذشتن است، و فالی زده‌ام

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۲چون پای غم ار ز مجلست بیرونم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۳بی‌آنکه بدی به جای آن مه کردم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۴کشتند مرا کز تو پراکنده شوم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۵دل دل طلبید از پی ره دلجویم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۶خورشیدی و نیلوفر نازنده منم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۷نونو غم آن راحت جان من دارم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳۸از حلقهٔ زلف تو سر افکنده‌ترم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۳۹چون سایه اگر باز به کنجی تازم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.