پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲۸

سروی است سیاه چرده آن ماه تمام

بر آب دو عارضش خطی آتش فام

شکل خط او به گرد عارض مادام

چون سرخی مغرب است در اول شام

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۳۰من دست به شاخ مه مثالی زده‌ام
  2. رباعی شمارهٔ ۲۳۱در عشق شکسته بسته دانی چونم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳۲چون پای غم ار ز مجلست بیرونم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳۳بی‌آنکه بدی به جای آن مه کردم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳۴کشتند مرا کز تو پراکنده شوم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۳۵دل دل طلبید از پی ره دلجویم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳۶خورشیدی و نیلوفر نازنده منم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۳۷نونو غم آن راحت جان من دارم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.