پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۱

کو زهر؟ که نام دوستکانیش نهم

کو تیغ که آب زندگانیش نهم

کو زخم؟ که حکم آسمانیش نهم

کو قتل که نزل آن جهانیش نهم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱۳دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱۴ای پیش تو مهر و ماه و تیر و بهرام
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱۵ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۶چون از چشم بتان فسون ساز کنم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۷از عشق تو کشتهٔ شمشیر شوم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۱۸در مدرسه‌ها درس غلط فهمیدیم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱۹اکنون که شب آمد برود جانانم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۰افغان که ز دل برای سوز آوردم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.