پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲۰

افغان که ز دل برای سوز آوردم

نه ناوک آه سینه دوز آوردم

بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهر

روزی به شب و شبی به روز آوردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۲۲امروز که خورشید سمای سخنم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲۳آن ماه به کشتی در و من در خطرم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲۴آزار کنی و جور فرمائی هم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲۵تو گلبن و من بلبل عشق آرایم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۲۶بر فرق من آتش تو فشانی و دلم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۷مهر تو برون آستان اندازم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۸سروی است سیاه چرده آن ماه تمام
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۹با آنکه به هیچ جرم رای آوردم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.