پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۳

دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینم

لاله همه زآن رخ چو وردت چینم

در بوسه لبت گزیده‌ام دردت کرد

درمان دلم تویی که دردت چینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱۵ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱۶چون از چشم بتان فسون ساز کنم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱۷از عشق تو کشتهٔ شمشیر شوم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۸در مدرسه‌ها درس غلط فهمیدیم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۹اکنون که شب آمد برود جانانم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۰افغان که ز دل برای سوز آوردم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۱خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۲امروز که خورشید سمای سخنم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.