پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۸

در مدرسه‌ها درس غلط فهمیدیم

از معنی‌ها لفظ فقط فهمیدیم

بر دعوی غبن ما که خواهد خندید

هر سطری را ز یک نقط فهمیدیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۲۰افغان که ز دل برای سوز آوردم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲۱خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲۲امروز که خورشید سمای سخنم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲۳آن ماه به کشتی در و من در خطرم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۲۴آزار کنی و جور فرمائی هم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۵تو گلبن و من بلبل عشق آرایم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۶بر فرق من آتش تو فشانی و دلم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۷مهر تو برون آستان اندازم
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.