پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۳

این بند که بر دلم کنون افکندند

نقبی است که بر خانهٔ خون افکندند

دل کیست کز او صبر برون افکندند

خیمه چه بود چونش ستون افکندند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۵درد سر مردم همه از سر خیزد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۶ساقی رخ من رنگ نمی‌گرداند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۷هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۸ای صاحب رای کامل و بخت بلند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۹کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سداد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۰دردی است مرا به دل دوایم بکنید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۱دیدی که نسیم نوبهاری بوزید
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۲کس همچو من غریب بی‌یار مباد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.