خاقانی
شمارهٔ ۸۱
ده دهی باشد زر سخنم گرچه مرا
چون نجیبان دگر جامه به زر معلم نیست
ترک چون هست به انداختن زوبین جلد
چه زیان دارد اگر مولد او دیلم نیست
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۳مهتر قالیان و نور مرند
- شمارهٔ ۸۴من که خاقانیم ز هر دو جهان
- شمارهٔ ۸۵دوستی داشتم به ری که به حسن
- شمارهٔ ۸۶ - در بحث با معطلدی جدل با معطلی کردم
- شمارهٔ ۸۷ - در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختردریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پای
- شمارهٔ ۸۸ - در مدح شروان شاههان ای زمانه دولت شاه اخستان نگر
- شمارهٔ ۸۹امن جستی مجوی خاقانی
- شمارهٔ ۹۰ - در شکرخاقانیا جوانی و امن و کفاف هست
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.