پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۸۳

مهتر قالیان و نور مرند

میلشان جز به سربلندی نیست

دو کریمند راست باید گفت

که مرا طبع کژ پسندی نیست

هر کجا دل شکسته‌ای بینند

کارشان جز شکسته بندی نیست

لیک چون طالعم به صحبتشان

نیست، در دل مرا نژندی نیست

چون مهذب مراست وان دو نه‌اند

عافیت هست و دردمندی نیست

چون مرا سندس است و استبرق

شاید ار قالی مرندی نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۵دوستی داشتم به ری که به حسن
  2. شمارهٔ ۸۶ - در بحث با معطلدی جدل با معطلی کردم
  3. شمارهٔ ۸۷ - در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختردریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پای
  4. شمارهٔ ۸۸ - در مدح شروان شاههان ای زمانه دولت شاه اخستان نگر
  5. شمارهٔ ۸۹امن جستی مجوی خاقانی
  6. شمارهٔ ۹۰ - در شکرخاقانیا جوانی و امن و کفاف هست
  7. شمارهٔ ۹۱ - در رثاء دختر خویشپیش بین دختر نو آمد من
  8. شمارهٔ ۹۲ - در بارهٔ فوت دختر خودسرفکنده شدم چو دختر زاد
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.