خاقانی
شمارهٔ ۸۵
دوستی داشتم به ری که به حسن
رخ او خط نغز دلبر داشت
او خط اندر جهان کشید و به عقل
خال خوف از رخ رجا برداشت
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۸۷ - در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختردریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پای
- شمارهٔ ۸۸ - در مدح شروان شاههان ای زمانه دولت شاه اخستان نگر
- شمارهٔ ۸۹امن جستی مجوی خاقانی
- شمارهٔ ۹۰ - در شکرخاقانیا جوانی و امن و کفاف هست
- شمارهٔ ۹۱ - در رثاء دختر خویشپیش بین دختر نو آمد من
- شمارهٔ ۹۲ - در بارهٔ فوت دختر خودسرفکنده شدم چو دختر زاد
- شمارهٔ ۹۳چو خاک سیه را دهی آب روشن
- شمارهٔ ۹۴از پی شهوتی چه کاهی عمر
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.