خاقانی
شمارهٔ ۹۳
چو خاک سیه را دهی آب روشن
به سالی گلی بردهد بوستانت
منم خاک تو گر دهی آب لطفم
دهم صد گل شکر در یک زمانت
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۹۵شب که مثال مه ذی‌الحجه دید
- شمارهٔ ۹۶مرا اگر تو ندانی عطاردم داند
- شمارهٔ ۹۷ - در مدح رکن الدین محمدبن عبد الرحمن طغان یزکمیر کشور گشای رکن الدین
- شمارهٔ ۹۸مرد باید که چون هنر ورزد
- شمارهٔ ۹۹از زمانه منال خاقانی
- شمارهٔ ۱۰۰رای اقضی القضاة اگر خواهد
- شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح قاضی عمربن عبدالعزیزاقضی‌القضاة عمر عبد العزیز راست
- شمارهٔ ۱۰۲من که خاقانیم حساب جهان
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.