خاقانی
شمارهٔ ۹۸
مرد باید که چون هنر ورزد
بحر باشد که امتحان ارزد
گاه ازو هر خسی دری ببرد
گاه ازو هر سگی دمی بخورد
نش از آن در کمی پدید شود
نز زبان سگی پلید شود
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۰۰رای اقضی القضاة اگر خواهد
- شمارهٔ ۱۰۱ - در مدح قاضی عمربن عبدالعزیزاقضی‌القضاة عمر عبد العزیز راست
- شمارهٔ ۱۰۲من که خاقانیم حساب جهان
- شمارهٔ ۱۰۳ - این قطعه را در واقعهٔ حبس خویش گفتهبهشت صدرا تا دولت تو در دربست
- شمارهٔ ۱۰۴ - در دعای مادرمادرم کرد وقت نزع، دعا
- شمارهٔ ۱۰۵ - در حماسهچون زمان، عهد سنائی درنوشت
- شمارهٔ ۱۰۶ - در بارهٔ رشید الدین وطواطنیک بد رائی با خلق جهان
- شمارهٔ ۱۰۷ - در مرثیهاز افق ملکت ار ستاره فرو شد
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.