خاقانی
شمارهٔ ۲۶۴
به خدائی که در خدائی او
هیچگونه ریا نمی‌بینم
که مرا بی‌لقای مجلس تو
زندگانی روا نمی‌بینم
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۶۶ - در شکر انعام رئیس شمس الدیندی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدم
- شمارهٔ ۲۶۷خاقانیا نجات مخواه و شفا مبین
- شمارهٔ ۲۶۸ - در هجو رشید وطواطاین غَر غَرچه جغد دمن است
- شمارهٔ ۲۶۹چشم خونین همه شب قامت شب پیمایم
- شمارهٔ ۲۷۰خواجه بر من درِ نیکی دربست
- شمارهٔ ۲۷۱کو نُزل عاشقان که به منزل رسیده‌ایم
- شمارهٔ ۲۷۲ز کام نهنگان برون آمدیم
- شمارهٔ ۲۷۳وقت آن است کز این دار فنا درگذریم
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.