پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۶۳

چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیه

خلق یک فرسنگ استقبال خویشان می‌کنند

خویش جانم بوی بغداد و دم دجله است و بس

کز همه آفاقم استقبال ایشان می‌کنند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۵تارمویم به من نمود سپید
  2. شمارهٔ ۱۶۶رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیا
  3. شمارهٔ ۱۶۷جوی دل رفته دار خاقانی
  4. شمارهٔ ۱۶۸یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیا
  5. شمارهٔ ۱۶۹دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
  6. شمارهٔ ۱۷۰بر اهل کرم لرز خاقانیا
  7. شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خودخاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک
  8. شمارهٔ ۱۷۲ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودرفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.