پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۶۷

جوی دل رفته دار خاقانی

که آب دولت هنوز خواهد بود

فلک از سرخ و زرد و شام و سحر

بر قدت خلعه دوز خواهد بود

حال اگر ز آنچه بود تیره‌تر است

عاقبت دل فروز خواهد بود

شب نبینی که تیره‌تر گردد

آن زمانی که روز خواهد بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۹دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
  2. شمارهٔ ۱۷۰بر اهل کرم لرز خاقانیا
  3. شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خودخاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک
  4. شمارهٔ ۱۷۲ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودرفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان
  5. شمارهٔ ۱۷۳ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانی
  6. شمارهٔ ۱۷۴دست بر پای آز نه یک چند
  7. شمارهٔ ۱۷۵ای شاه دو معنی را نامد به تو خاقانی
  8. شمارهٔ ۱۷۶ای امیر امرای سخن و شاه سخا
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.