خاقانی
شمارهٔ ۱۶۵
تارمویم به من نمود سپید
ز آن نمودن غمان من بفزود
بهترین دوستی که بود مرا
بدترین دشمنی به من بنمود
خاقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۶۷جوی دل رفته دار خاقانی
- شمارهٔ ۱۶۸یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیا
- شمارهٔ ۱۶۹دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
- شمارهٔ ۱۷۰بر اهل کرم لرز خاقانیا
- شمارهٔ ۱۷۱ - در مرثیهٔ وحید الدین عم خودخاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنک
- شمارهٔ ۱۷۲ - در مرثیهٔ وحید الدین عموی خودرفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان
- شمارهٔ ۱۷۳ز رهنمون بدی نیک ترس خاقانی
- شمارهٔ ۱۷۴دست بر پای آز نه یک چند
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.