پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

قطعات

شمارهٔ ۱۶۰

چون گشایند اهل همت دست خود

کهتران را پای‌بست خود کنند

رادمردان غافلانِ عهد را

از شراب جود، مست خود کنند

سربلندان چون به مخدومی رسند

خادمی را خاک پست خود کنند

مهتران چون خوان احسان افکنند

کهتران را هم‌نشست خود کنند

گر عمامه دیگری بندد رواست

لیکن استنجا به دست خود کنند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۲ - در موعظهاز بدان نیک ترس خاقانی
  2. شمارهٔ ۱۶۳چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیه
  3. شمارهٔ ۱۶۴خاقانی اگرچه نیک اهلی
  4. شمارهٔ ۱۶۵تارمویم به من نمود سپید
  5. شمارهٔ ۱۶۶رشتهٔ کژ داشتی در سر مگر خاقانیا
  6. شمارهٔ ۱۶۷جوی دل رفته دار خاقانی
  7. شمارهٔ ۱۶۸یار مردم مار و کژدم دان کنون خاقانیا
  8. شمارهٔ ۱۶۹دور کمال پانصد هجرت شناس و بس
همه‌ی قطعات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.