کسایی
سرخ رویی و زرد رویی
نورد بودم، تا ورد من مُورَّد بود
برای ورد مرا ترک من همی پرورد
کنون گران شدم و سرد و نانورد شدم
از آن سبب که به خیری همی بپوشم ورد
کسایی
ادامه‌ی دیوان اشعار
- زلف معشوقکمند زلف را ماند چو برهم بافتن گیرد
- شعر و غزلای آن که جز از شعر و غزل هیچ نخوانی
- آن خوشه های رز ...آن خوشه های رز نگر آویخته سیاه
- دولت سامانیان و بلعمیانبه وقت دولت سامانیان و بلعمیان
- صبح و نبیدصبح آمد و علامت مصقول بر کشید
- شنبلید ، در میان خویدبگشای چشم و ژرف نگه کن به شنبلید
- گازُرکوی و جوی از تو کوثر و فردوس
- دیده و اشکدو دیدهٔ من و از دیده اشکِ دیدهٔ من
درباره‌ی کسایی
مجدالدین ابوالحسن یا ابواسحاق کسائی مروزی از شاعران قرن چهارم و معاصر اواخر عهد سامانی و اوایل عهد غزنوی است. وی به سال ۳۴۱ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. در آغاز شاعری مداح بود و مدح سلاطین زمان خود را می‌گفت ولی در اواخر عمر از این کار پشیمان شد. چنان که از اشعارش بر می‌آید، شیعی مذهب بوده است. از اشعارش حدود ۲۰۰ بیت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.