پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۸۹

آن آب کزو بود دلم را شادی

د رچشم خودش هیچ محل ننهادی

و آتش که ازوست بر دلم بیدادی

بر منصب دست راست جایش دادی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۱گر دوش بتم تالۀ من بشنودی
  2. شمارهٔ ۷۹۲از غایت جنگجویی و فتنه گری
  3. شمارهٔ ۷۹۳زلف تو که چون او نبود خیره سری
  4. شمارهٔ ۷۹۴گر بردارم بی تو سر از بیناری
  5. شمارهٔ ۷۹۵زلف تو که دید آن بصورت ماری
  6. شمارهٔ ۷۹۶بر رغم من ار گرفته بودی یاری
  7. شمارهٔ ۷۹۷زلفی که بدوست هر دلی را کاری
  8. شمارهٔ ۷۹۸زلفی که چو روز من سیه می داری
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.