پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۹۷

زلفی که بدوست هر دلی را کاری

در زیر کلاه کرد پنهان ، آری

زان می ترسد که زلف هندو شکلش

برحقۀ لعل او زند یکباری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۹گر باز آیی دلم بمن باز آری
  2. شمارهٔ ۸۰۰بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
  3. شمارهٔ ۸۰۱هر لحظه به دیگر نظرم می نگری
  4. شمارهٔ ۸۰۲ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
  5. شمارهٔ ۸۰۳چشمت بکر شمه از سر طنازی
  6. شمارهٔ ۸۰۴ای کرده رخت بماه و اختر بازی
  7. شمارهٔ ۸۰۵شادی مطلب دلا برو شاد بزی
  8. شمارهٔ ۸۰۶در بند جهان مباش و آزاد بزی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.