کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۸۰۲
ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
دل می دهدت که لب ز هم بر گیری؟
وی نرگس شوخ دیده بی چهرۀ او
چشم آب نگیردت که ساغر گیری؟
کمال‌الدین اسماعیل
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸۰۴ای کرده رخت بماه و اختر بازی
- شمارهٔ ۸۰۵شادی مطلب دلا برو شاد بزی
- شمارهٔ ۸۰۶در بند جهان مباش و آزاد بزی
- شمارهٔ ۸۰۷زیبد اگر از تنگدلی بگریزی
- شمارهٔ ۸۰۸گرچه نکشم طمع سوی هرچیزی
- شمارهٔ ۸۰۹هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی
- شمارهٔ ۸۱۰ما راست دلی که نیست خالی نفسی
- شمارهٔ ۸۱۱درجنگ ترا بیازمودیم بسی
درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.