پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۰۷

زیبد اگر از تنگدلی بگریزی

در خرّمی و عیش فراخ آویزی

هم باده، گرت بجان ستانی میلست

هم جرعه ، اگگر دل دهدت خون ریزی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۰۹هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی
  2. شمارهٔ ۸۱۰ما راست دلی که نیست خالی نفسی
  3. شمارهٔ ۸۱۱درجنگ ترا بیازمودیم بسی
  4. شمارهٔ ۸۱۲چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
  5. شمارهٔ ۸۱۳زین گونه که تو بدل ربایی فاشی
  6. شمارهٔ ۸۱۴با دل گفتم تو باری آخر نیکی
  7. شمارهٔ ۸۱۵تا یافت دلم بزلف تو نزدیکی
  8. شمارهٔ ۸۱۶ای گشته فراخ از دهنت دلتنگی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.