پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۸۰۳

چشمت بکر شمه از سر طنازی

دی گفت شبی بوصل من پردازی

گویی که درین چه دیده باشد چشمت

جز آنکه همی کند بمردم بازی؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۰۵شادی مطلب دلا برو شاد بزی
  2. شمارهٔ ۸۰۶در بند جهان مباش و آزاد بزی
  3. شمارهٔ ۸۰۷زیبد اگر از تنگدلی بگریزی
  4. شمارهٔ ۸۰۸گرچه نکشم طمع سوی هرچیزی
  5. شمارهٔ ۸۰۹هیچ افتدت ای جان که مرا برخیزی
  6. شمارهٔ ۸۱۰ما راست دلی که نیست خالی نفسی
  7. شمارهٔ ۸۱۱درجنگ ترا بیازمودیم بسی
  8. شمارهٔ ۸۱۲چون نیست شکر لبی که بخشد بوسی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.