پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۹۶

بر رغم من ار گرفته بودی یاری

آنگه که زرم نبود گفتم: آری

امروز چه عذرست و چه گویم باری؟

زر با من و تو بادگری، خوش کاری !

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۸زلفی که چو روز من سیه می داری
  2. شمارهٔ ۷۹۹گر باز آیی دلم بمن باز آری
  3. شمارهٔ ۸۰۰بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
  4. شمارهٔ ۸۰۱هر لحظه به دیگر نظرم می نگری
  5. شمارهٔ ۸۰۲ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
  6. شمارهٔ ۸۰۳چشمت بکر شمه از سر طنازی
  7. شمارهٔ ۸۰۴ای کرده رخت بماه و اختر بازی
  8. شمارهٔ ۸۰۵شادی مطلب دلا برو شاد بزی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.