پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۹۲

از غایت جنگجویی و فتنه گری

گر گل بکفت فتد دهانش بدری

با ساغر و چنگ آنگهت خوش باشد

کین را بزنی و خون آن بازخوری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۴گر بردارم بی تو سر از بیناری
  2. شمارهٔ ۷۹۵زلف تو که دید آن بصورت ماری
  3. شمارهٔ ۷۹۶بر رغم من ار گرفته بودی یاری
  4. شمارهٔ ۷۹۷زلفی که بدوست هر دلی را کاری
  5. شمارهٔ ۷۹۸زلفی که چو روز من سیه می داری
  6. شمارهٔ ۷۹۹گر باز آیی دلم بمن باز آری
  7. شمارهٔ ۸۰۰بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
  8. شمارهٔ ۸۰۱هر لحظه به دیگر نظرم می نگری
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.