پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۹۱

گر دوش بتم تالۀ من بشنودی

با سنگ دلی بر دل من بخشودی

وانچ از غم او کشید این سوخته دل

گر خود شب دوشینه بدی بس بودی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۳زلف تو که چون او نبود خیره سری
  2. شمارهٔ ۷۹۴گر بردارم بی تو سر از بیناری
  3. شمارهٔ ۷۹۵زلف تو که دید آن بصورت ماری
  4. شمارهٔ ۷۹۶بر رغم من ار گرفته بودی یاری
  5. شمارهٔ ۷۹۷زلفی که بدوست هر دلی را کاری
  6. شمارهٔ ۷۹۸زلفی که چو روز من سیه می داری
  7. شمارهٔ ۷۹۹گر باز آیی دلم بمن باز آری
  8. شمارهٔ ۸۰۰بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.