پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۹۳

زلف تو که چون او نبود خیره سری

مشکیست کز وسوخته شد هرجگری

چون گرد میان تو در اید گویی

ماریست که حلقه میشود بر کمری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹۵زلف تو که دید آن بصورت ماری
  2. شمارهٔ ۷۹۶بر رغم من ار گرفته بودی یاری
  3. شمارهٔ ۷۹۷زلفی که بدوست هر دلی را کاری
  4. شمارهٔ ۷۹۸زلفی که چو روز من سیه می داری
  5. شمارهٔ ۷۹۹گر باز آیی دلم بمن باز آری
  6. شمارهٔ ۸۰۰بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
  7. شمارهٔ ۸۰۱هر لحظه به دیگر نظرم می نگری
  8. شمارهٔ ۸۰۲ای غنچه که خنده هر دم از سر گیری
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.