پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۰۸

ای یاد غمت مونس تنهایی من

وی خاک درت سرمۀ بینائی من

مگذار که فاش گردد اندر عالم

چون حسن تو حال دل سودایی من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱۰جانا ز پی وصال چون گشت کنون
  2. شمارهٔ ۷۱۱هر شب ز غم تو ای غمت روز افزون
  3. شمارهٔ ۷۱۲آن دل که نشد ز خطّت ای دوست برون
  4. شمارهٔ ۷۱۳از خار چو آمد گل رنگین بیرون
  5. شمارهٔ ۷۱۴شد راز من و تو ای صنم فاش کنون
  6. شمارهٔ ۷۱۵فرّاش چمن باد شمالست اکنون
  7. شمارهٔ ۷۱۶سبحان الله ز گردش چرخ برین
  8. شمارهٔ ۷۱۷دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.