پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۰۴ - و قال ایضاً فیه

کی خوش بود ای جان پسندیدهٔ من

حال دل برگشتهٔ شوریدهٔ من؟

تو غایب و آنکه او ترا کشت بقهر

غایب نشود یک نفس از دیدهٔ من

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۰۶خرسند نشد یار بسر بازی من
  2. شمارهٔ ۷۰۷ای وصف تو سرمایۀ گویایی من
  3. شمارهٔ ۷۰۸ای یاد غمت مونس تنهایی من
  4. شمارهٔ ۷۰۹چون خواب نیاییم بدین چشم درون
  5. شمارهٔ ۷۱۰جانا ز پی وصال چون گشت کنون
  6. شمارهٔ ۷۱۱هر شب ز غم تو ای غمت روز افزون
  7. شمارهٔ ۷۱۲آن دل که نشد ز خطّت ای دوست برون
  8. شمارهٔ ۷۱۳از خار چو آمد گل رنگین بیرون
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.