پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

هستم ز وصال دوست دلشاد امشب

وز غصۀ هجر گشته آزاد امشب

با یار نشسته و بغم می گویم

یا رب که کلید صبح گم باد امشب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷شاها همه کار تو زهم طرفه ترست
  2. شمارهٔ ۳۸بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست
  3. شمارهٔ ۳۹آزرده چو شد ز زخم نشتر دستت
  4. شمارهٔ ۴۰گر خسته دل مرا بر آری حاجت
  5. شمارهٔ ۴۱از بس که تنم ز آتش دل بگداخت
  6. شمارهٔ ۴۲آن دل که بر اتش غمت صد ره سوخت
  7. شمارهٔ ۴۳شاها چو به داد داد هر کس دادت
  8. شمارهٔ ۴۴خواهی که هنروران نکو دارندت
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.