پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

خواهی که هنروران نکو دارندت

با مونس روزگار بگذارندت

هان تا ندهی کتاب خود را به کسان

ور نیز گروهای زرین آرندت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶روزی گیرم میان تو چون کمرت
  2. شمارهٔ ۴۷گیرم بنقاب در کشی رخسارت
  3. شمارهٔ ۴۸از بس که کنم شام و سحر در کارت
  4. شمارهٔ ۴۹باور نکنی که از من عشوه پرست
  5. شمارهٔ ۵۰ای عزم تو بر شکستن عهد درست
  6. شمارهٔ ۵۱دی توبت من ز آستین برزد دست
  7. شمارهٔ ۵۲غمگین دل من که شادمان از غم تست
  8. شمارهٔ ۵۳ترکم سوی آماجگه آمد سرمست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.